Keuzestress

“Wat ga jij doen deze zomer?”

Hoe vaak stellen we elkaar heel beleefd deze vraag? Zodra de lentezon zich laat zien begint ook de zomervakantie dichterbij te komen. Sommigen hebben al maanden of zelfs een jaar geleden hun zomervakantie geboekt, anderen boeken een last-minute en sommigen blijven lekker thuis of hebben helemaal geen vakantie. Maar hoe kijk je uit naar de zomer als een uitslag van een onderzoek dat bepaalt?

cropped-head-picture2.jpg

Al ruim 4 maanden moet ik wachten, wachten tot het duidelijk is of de uitzaaiing in mijn rechterlong met succes behandeld is en of er geen nieuwe uitzaaiingen in mijn lichaam te zien zijn. Een periode van lichamelijk herstel en stil staan bij de angst en onzekerheid die kanker met zich mee brengt. Want hoe leef je door als je niet verder kunt kijken? Als je toekomst ineens korte termijn is? En wanneer tijd zo bepalend blijkt? Als je het mij een half jaar geleden had gevraagd was ik niet verder gekomen dan ‘heb vertrouwen’, ‘positief denken’, ‘voel me toch goed’, maar wat heb ik me daarin vergist!

Inmiddels sta ik weer met beide benen op de grond. Ik heb mijn grootste angst recht in de bek gekeken, de intense pijn gevoeld dat de kanker van mij kan winnen, het leven aan mij voorbij zien gaan en uiteindelijk beseft hoeveel er elke dag toch weer te genieten valt van het leven! Doodgaan zou heel kut zijn, maar zolang ik leef ben ik niet dood. En dus blijf ik leven, mijn leven leven zoals ik wil en kan, te genieten van mijn passies, mijn dierbaren en dat wat er in de wereld te ontdekken valt, maar ook te mopperen op de dagelijkse beslommeringen, te balen dat het niet zo gaat zoals ik wil, te accepteren dat het leven ook keihard werken is en je uiteindelijk dankbaar bent als je een fijne dag hebt gehad. Ik kijk weer een beetje vooruit en maak plannen, al zijn ze niet te groot en meer op korte termijn.

Nog maar een paar dagen en dan zal de uitslag bepalen of er deze zomer een all-inclusive in het ziekenhuis wordt geboekt of dat ik mijn eigen zomerplannen mag gaan bedenken. Of zal ik gewoon de afspraak maar gaan verzetten tot na de zomer?

12 reacties op ‘Keuzestress

  1. Lieve Ulrika, wat heb je een mooie blog geschreven.
    Schrijven help vaak om verder te gaan, om ruimte weer te geven. Dit doet je goed. Dit wordt een prachtige zomer Ulrika, daar gaan we ervoor!! We leven en voelen met je mee. Veel liefs van Christine & Dennis

    Liked by 1 persoon

  2. Hey lieverd,
    Het komt nu ook echt wel heel dichtbij. We hopen zo dat het er goed uit ziet! Helaas kan je niet ‘winnen’ van kanker door heel hard te vechten of zo.. Wat jij hebt gedaan en doet gaat je hoe dan ook helpen bij welke uitslag dan ook. Zou zo fijn zijn als jullie ook met vertrouwen de zomer in kunnen! Liefs

    Liked by 1 persoon

  3. Je bent mooi, van binnen en van buiten. En je schrijft mooi. Ik voel met je mee door de tekst en kruis mijn vingers dat het geen costa del ziekenhuis gaat worden voor je. KUS

    Liked by 1 persoon

  4. Lieve ulrika en familie, wat een mooie woorden heb je geschreven. Voel gewoon hoe het voor jou moet zijn om in die grote onzekerheid te zitten. We hopen samen met jou dat de uitslag heel positief zal zijn. Op naar nog heel veel mooie zomers. 👍👍💋💋

    Liked by 1 persoon

  5. Lieve Ulrika .
    Ik hoop dat de uitslagen goed zijn,jij zo lief mens en je gezinnetje,hoop dat het een mooie zomer zal worden voor jullie,ik denk nog steeds aan de biezondere avond in Bangkok wat hebben wij lol gehad.Ulrika aller liefs van ons,dikke knuffel voor allemaal.
    💋♥️

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.